Pocahontas (1995) OCR 23.976 fps runtime 01:21:09
ออกสู่ทะเลอันกว้างไกล
เพื่อวันที่ใฝ่และฝัน
ความหวังที่สุขสดใส
เพื่อจุดหมายเรา ที่เวอร์จิเนีย
จะไปสู่ดินแดนความร่ำรวย
สู่แผ่นดินที่เปรียบสวรรค์
ใครเขาก็จะกล่าวขาน
และจะร่ำลือ ถึงเวอร์จิเนีย
ใครเขาก็จะกล่าวขาน
และจะร่ำลือถึงเวอร์จิเนีย
ความหวังที่สุขสดใส
เพื่อจุดหมายเรา ที่เวอร์จิเนีย
ดูโน่น สมิธใช่มั้ย
เขาล่ะ หมาป่าทะเลเก่า
กัปตันจอห์น สมิธ ฉันได้ยินกิตติศัพท์เขามานาน
คุณจะร่วมเดินทางทริปนี้ด้วยรึ
แน่นอนเจ้าสมองหมู ขาดจอห์น สมิธ จะฟัดกับอินเดียนแดงได้ไง
ถูกแล้ว ฉันไม่ปล่อยให้ พวกนายไปสนุกกันเองหรอก
ก็ที่ฝั่งทะเลเวอร์จิเนีย
เจอะเจอก็แต่ทองคำ
ในน้ำ ในป่าตรงไหน
ก็หยิบขึ้นมาได้เลยทุกที
ต่อให้แจกกันไปซักเท่าไหร่
แต่ก็คงไม่หมดจากนี้
ใครเขาคงใฝ่และฝัน
ที่จะได้มา ที่เวอร์จิเนีย
ความหวังที่สุขสดใส
เพื่อจุดหมายเรา ที่เวอร์จิเนีย
ดึงเชือกใบไว้
ดึงเร็วพวกเรา ดึง
ใครก็ได้ มาช่วยหน่อย
ระวังหน่อย
เร็วเข้า สวาปามน้ำเต็มท้องเรือแล้ว
ระวัง
จอห์น ลงมานี่ทีฮะ
ปืนใหญ่จะหลุดตกน้ำแล้ว
ปลดใบเรือเสากลาง
รักษาทิศให้นิ่ง
ไม่ต้องห่วงโธมัส เราจะมัดมันให้แน่น
สวดภาวนาเร็วเข้า
ระวัง
โธมัสระวัง
ช่วยด้วย
มีคนตกเรือ
ช่วยด้วย
คุมพังงาไว้ ช่วยเขาไม่ได้แล้ว
ช่วยด้วย
ปลดล็อครอก
สมิธ
คุณสติแตกเหรอ
แข็งใจไว้โธมัส ฉันมาช่วยแล้ว
เชือกหลุดแล้ว
ดึง
พวกเราช่วยกันดึง
ดึง
แรงมีเท่าไหร่ใช้ให้หมด
ดึง
เกาะแน่นๆ กัปตัน
โชคดีเจ้าลูกหมารอดได้
เป็นไง เย็นชื่นดีมั้ยไอ้น้อง
- คุณเจ๋งมากสมิธ - แน่ล่ะ
ฉันตกมั่ง พวกนายคงช่วยฉัน
ชัวร์เราช่วยแน่
ต้องช่วยอยู่แล้ว พี่
บนกราบเรือมีปัญหารึ
- ท่านผู้ว่าฯ แรทคลิฟ - โธมัสตกเรือครับท่าน
ขอบคุณสวรรค์ ที่เขารอดปลอดภัย
- เก่งมากสมิธ - ขอบคุณครับ
อย่าเสียขวัญเด็กๆ อีกไม่นานเราคงไปถึงโลกใหม่
นึกถึงสิ่งที่รอคอยเรา อยู่ที่นั่น
เสรีภาพ ความมั่งคั่ง ชีวิตการผจญภัย
เป็นยอดกะลาสีอังกฤษ
จะไม่มีสิ่งใด ไม่ว่าสายลมหรือสายฝน
หรือคนป่ากระหายเลือดนับพัน จะขวางทางพวกเราได้
สู้ต่อไปพวกเรา
สุนทรพจน์ประทับใจจ๊อดครับ
ผมแน่ใจว่าลูกเรือ ต้องฮึกเหิมแน่ครับ
สมพรปาก ฉันต้องการชาวนาโง่ๆ พวกนั้น ไปขุดทองคำให้ฉันใช่มั้ย
โลกใหม่นี่คงวิเศษแน่จอห์น
ผมจะขุดทองซักกองนึง
สร้างบ้านหลังโตๆ และถ้าพวกอินเดียนแดงขวางทางผม
ผมจะเป่ามันซะ
ห่วงแต่สมบัติของนายเถอะ โธมัส
- เรื่องคนป่าขอฉันรับมือเอง - คุณว่ามันจะก่อกวนเรารึเปล่า
ลองสิ เจอสมิธตื้บแน่
หากเจอะอินเดียนก็สู้มัน
กี่คนก็เข้ามาสิ
ให้รู้ว่าเราเข้มแข็ง และเก่งเหนือใคร ที่เวอร์จิเนีย
คุณคิดว่าโลกใหม่ หน้าตาเป็นไงฮะ
คงเหมือนโลกอื่นๆ ล่ะมั้ง
ฉันเห็นมาแล้วนับร้อยแห่ง โธมัส
โลกใหม่ข้างหน้า จะแตกต่างอะไร
ความหวังที่สุขสดใส
เพื่อจุดหมายเรา ที่เวอร์จิเนีย
ดั่งทำนองที่เป็นหนึ่งเดียว
ร้องบรรเลงอย่างแสนสุขใจ
ผ่านวันวาน แห่งความเปลี่ยนแปลง
พืชพันธุ์งามออกผลผลิใบ
สู่ลำธารที่ยังเอื่อยริน
ฝูงปลายังแหวกว่ายดั่งเคย
ปลูกความงามเกี่ยวความสุขใจ
เหนือดินแดนแห่งมาตุภูมิ
โอ้เทวาแห่งแดนป่าเขา
ขอวิงวอนถวายบทเพลง
โปรดบันดาล ให้แดนแห่งนี้
ร่มเย็นไป ไม่รู้เสื่อมคลาย
ผ่านวันวาน ที่เวียนเปลี่ยนผัน
ด้วยดวงใจที่เหมือนหนึ่งเดียว
อยู่รวมกันตราบนานเท่านาน
ด้วยทำนองแห่งใจเดียวกัน
คัมอาวิงกา โป โพว์ฮาทัน
เออีเน โต้ คีกาทา
ดีใจที่ได้กลับบ้าน
เชส เชมเม่
เผ่าเมสซาวูเม็ดพ่ายแพ้เรา
ด้วยความร่วมมือเหล่าพี่น้อง หมู่บ้านเราสันติสุขอีกครั้ง
การกลับมาของท่าน ทำให้หมู่บ้านเราครึกครื้น
ดูใบหน้าแย้มยิ้มเหล่านั้นสิ
แต่ข้ายังไม่เห็นหวานๆ อีกหน้า
ยัยหนูข้าอยู่ไหน
ก็รู้นิสัยโพคาฮอนทัสดี
นางเหมือนแม่ยังไงยังงั้น
พระพายพัดไปไหน นางก็ร่อนตามไป
โพคาฮอนทัส
พ่อเจ้ากลับมาแล้ว
ลงมานี่เร็ว
พ่อมาแล้ว ฟลิต
มาเร็ว มี้คโก้
ไม่ อย่าลงมาแบบนั้น
อวดเก่ง
โพคาฮอนทัส
โพคาฮอนทัส เจ้าปลอดภัยรึเปล่า
ขอให้เจ้าปลอดภัยเถอะ เพราะข้าจะไม่ลงไป...
เจ้าไม่คิดว่า เราโตเกินไปหน่อยเรอะ ที่จะเล่นแบบนี้
ช่วยข้ากู้เรือหน่อยซิ
เจ้าขึ้นไปทำไมบนนั้น
ใช้ความคิด มี้คโก้
เรื่องความฝันนั่นอีกรึ เจ้าแก้ความฝันรึยัง
ข้ารู้มันเป็นฝันบอกเหตุ เพียงแต่แก้ไม่ออก
- เจ้าน่าจะถามพ่อเจ้า - ข้าสมควรถาม
มาเร็วฟลิต
เลิกซนได้แล้ว เราต้องกลับบ้าน
เราได้ปราบปรามข้าศึก
เข้าทำการรบพุ่ง ตั้งแต่ตะวันเบิกฟ้า
จนกระทั่งรัตติกาลย่างมาเยือน
นักรบของเรา รบด้วยความห้าวหาญ แต่ไม่มีใครเก่งกล้าเท่าโคโคอัม
เขาสู้รบได้เข้มแข็งดุจหมีป่า
- เขาได้พิสูจน์ตนเอง... - เขาเท่อะไรปานนั้น
ข้าชอบรอยยิ้มเขาเป็นพิเศษ
เข่นฆ่าศัตรูทุกคนที่ขวางทาง
คืนนี้เราจะเลี้ยงฉลองให้เกียรติเขา
- ลูกสาวข้า - วิงกา โป ท่านพ่อ
เห็นหน้าเจ้าพ่อก็ดีใจแล้ว
ลูกดีใจที่พ่อปลอดภัยกลับมา
มากับพ่อซิ เรามีเรื่องคุยกันเยอะเลย
พ่ออยากรู้ว่า เจ้าทำอะไรบ้าง
ท่านพ่อหลายๆ คืนมานี้ ความฝันของลูกประหลาดมากเลย
คงเป็นฝันบอกเหตุ ว่าจะเกิดเรื่องราวที่น่าตื่นเต้น
ใช่ เรื่องน่าตื่นเต้นกำลังจะเกิดจริงๆ
จริงเหรอ อะไรจ๊ะพ่อ
โคโคอัมมาสู่ขอเจ้าวิวาห์
แต่งงานกับโคโคอัมรึ
พ่อบอกเขาว่า พ่อเป็นปลื้มสุดๆ
แต่เขาเป็นคน... จริงจังเกินเหตุ
ธิดาข้า โคโคอัมจะเป็นสามีที่ดี
เขาภักดีและเข้มแข็ง ต้องเป็นพ่อบ้านชั้นยอด มีหลักมีฐาน
อยู่กับเขา เจ้าจะอบอุ่นปลอดภัย
ลูกว่าความฝัน ชี้ทางอื่นแก่ลูก
นี่คือทางถูกต้องสำหรับเจ้า
ทำไมไม่ให้ลูกเลือก
โพคาฮอนทัส มากับพ่อซิ
เจ้าเป็นบุตรสาวของหัวหน้าเผ่า
ถึงเวลาเจ้า ต้องเลือกอยู่กับเผ่าเรา
แม้ลำธารใหญ่จากขุนเขา ยังต้องไหล สู่ลำน้ำใหญ่สักวัน
ดั่งลำธาร ที่ยังเอื่อยไหล
เลาะรินไป อย่างแสนมั่นคง
อยู่ในทางที่มันเหมาะสม
ยั่งยืนไปจนชั่วกาลนาน
และแน่วแน่
ในทำนองที่เป็นหนึ่งเดียว
แม่เจ้าสวมสร้อยเส้นนี้วันวิวาห์
เขาฝันจะได้เห็น เจ้าสวมใส่มัน
มันสวยเหมือนเจ้าเลย
พ่ออยากให้ข้าอยู่กับที่
ดุจลำน้ำ
แต่มันไม่เคยอยู่นิ่งเลย
แม่น้ำไม่เคยที่จะอยู่คงเดิม
มันพร้อมจะแปร และจะเปลี่ยนแปลงไป
แม่น้ำยังคง ไม่หยุดเดินทาง
และรินไหล
ชีวิตของคนเรา ใยต่างออกไป
ทั้งทั้งเรามีจิตใจ
แต่ทำไมคนเรายอมทน กับสิ่งเดิมเดิมนั้น
เราจะไป ดั่งใจได้มั้ย
เฝ้ารอคอยเส้นทางที่เป็นดั่งใจ
ฉันเพียงต้องการ
ไหลไปตาม อย่างใจจะเป็น
ให้ไกลแสนไกล
ได้ดั่งใจดวงนี้
ไม่เคยสนใจ
เส้นทางมันจะเป็นอย่างไร
เพียงได้ไป อย่างใจตนเอง
ใฝ่ปอง
ไหลไปดั่งใจ
ดังเหมือนมีมนต์สะกดจิตใจ ให้ล่องลอยไป ไกลกว่าเคยเป็น
จะย้อนทางเดิมไปสู่ความจริง จะดีมั้ย
มีชีวิตเดิมเดิม และแต่งงานไป ปล่อยให้มันเป็นอย่างเคย
จะลืมอะไรในใจให้หมด จะดีมั้ย
เราจะไป ดั่งใจได้มั้ย
เราจะไป... อย่างใจได้มั้ย
ไม่เป็นเหมือนเคย
ฉันจะไปอย่างใจตนเอง
ให้ไกลแสนไกล
แม้จะเลว จะดี
ไม่เคยสนใจ
ขอเพียงไป อย่างใจต้องการ
ในเส้นทางที่เป็นดังใจ
เราจะไปดั่งใจตนเอง
เส้นทางใด ที่มันเหมาะสม
ท่วงทำนองที่เป็นหนึ่งเดียว
แต่งงานไป กับโคโคอัม
แล้วลบลืมทุกสิ่งหรืออย่างไร
หรือควรเลือกทำ
เหมือนที่ใจเคยใฝ่ฝัน
ในเส้นทางที่มันตรง...
ใจ
นั่นโพคาฮอนทัส หลานย่าใช่มั้ย
ท่านย่าต้นหลิว หลานอยากคุยด้วย
อรุณเบิกฟ้า หลานย่า
วันนี้รอเจ้ามาเยี่ยมพอดี
นั่นมันสร้อยของแม่เจ้านี่นะ
หลานอยากปรึกษาท่านเรื่องนี้
พ่อจะให้หลานแต่งกับโคโคอัม
โคโคอัมรึ เขาเป็นคนจริงจังเกินไป
หลานรู้ พ่อคิดว่าเป็นหนทางที่ถูกต้อง
แต่ช่วงนี้ หลานฝันแปลกๆ และคิดว่ามัน...
ความฝันรึ ไหนลองเล่าให้ย่าฟังทั้งหมดซิ
เงียบหน่อย
เงียบเดี๋ยวนี้
เอาล่ะหลานย่า ไหนเล่ามาซิ
ได้จ้ะ หลานวิ่งผ่านป่า
ทันใดนั้น เบื้องหน้าหลานก็เห็นลูกศร
พอหลานจ้องมอง มันก็เริ่มหมุนคว้าง
ลูกศรหมุนงั้นรึ พิลึกกึกกือจริงๆ
มันหมุนเร็วขึ้น เร็วขึ้น และเร็วขึ้นทุกทีแต่จู่ๆ ก็หยุด
งั้นรึ ย่าคิดว่านะ ลูกศรหมุนนี่ คงชี้ลิขิตทางเดินเจ้า
แต่ท่านย่าต้นหลิว ลิขิตอะไร
หลานจะค้นมันพบได้ยังไง
แม่ของเจ้าก็เคยถามย่า แบบเจ้านี่แหละ
เคยเหรอ ย่าบอกว่าไง
ย่าบอกนางว่าให้สดับฟัง
รอบๆ ตัวเจ้ามีจิตวิญญาณ
สิงสถิตอยู่ในดิน ในสายน้ำ ท้องฟ้า
หากเจ้าฟังดีๆ พวกท่านจะชี้ทางแก่เจ้า
นั่นเสียงลมนี่
มันบอกหลานว่าไงล่ะ
หลานฟังไม่เข้าใจ
จะเข้าใจแก่นแท้
ฟังเสียงด้วยดวงใจ
จะเข้าใจแก่นแท้
ความเป็นจริงที่รออยู่ ใช้จิตใจ จะมองได้เห็น
มีบางสิ่งกำลังมา
กลุ่มเมฆประหลาด
ฟังเสียงด้วยดวงใจ
จะเข้าใจแก่นแท้
เจ้ามองเห็นอะไร
กลุ่มเมฆ กลุ่มเมฆรูปร่างประหลาด
จงดูซะวิกกินส์ โลกใหม่อันไพศาล เต็มไปด้วยทองคำ
รอข้าอยู่ตอนนี้
การเผชิญภัยก็รอเราอยู่นะ เพอร์ซี่
ท่านว่าจะพบคนป่ามั้ย
ถ้าพบมันเราจะต้อนรับมัน แบบผู้ดีอังกฤษ
แจกตะกร้าสิ
ไม่รู้มันเป็น ท.ส.ตัวอย่างได้ไง
ยอดเลยท่านผู้ว่าฯ ร่องน้ำลึกพอ เราสามารถเทียบฝั่งได้
ไง เพอร์ซี่
- งั้นดีละ ออกคำสั่งไป - เรียบร้อยครับท่าน
ผมประชุมลูกเรือทุกคนพร้อมขึ้นบก
เรื่องชาวพื้นเมือง
ฉันมอบหมายให้นาย ป้องกันคนป่า
มันขัดขวางภารกิจเรา
ถ้าพวกเขาเหมือนคนป่า ที่ผมเคยรบมา
คงไม่ครณามือผม
จริงของนาย เท่านี้แหละสมิธ
แล้วเจอกัน เพอร์ซี่
ลูกเรือชอบสมิธมากสินะ
- ฉันคงไม่มีทางเป็นนาย ที่ลูกน้องรัก - ผมรักท่านนะครับ
คิดว่าฉันไม่รู้รึ ว่าพวกมันกัดฉันลับหลังว่าไง
ขอรับ มันว่าท่านอยากไฮโซ
- แต่ดันอดโซ - ฉันรู้ดี
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่จะดัง แต่จำคำฉันไว้ วิกกินส์
เมื่อพระเจ้าเจมส์เห็น ทองคำที่กองท่วมบาท
ความสำเร็จ จะเป็นของฉันในที่สุด
- ตื่นได้แล้ว - นาย 2 คน ขึ้นไปบนคานใบเรือ
มันงามเหลือเชื่อแฮะ
เป็นของเราทั้งหมด ไม่เคยเห็นไพศาลงี้เลย
มันจะกว้างเท่าแมวดิ้นตายก็ไม่สน
ขอให้ได้ลงจากเรือนี้เป็นพอ
มาเถอะพวกเรา เราไม่ได้มาชมวิวเท่านั้น
ดึงเชือกเต็มที่เด็กๆ ดึงเต็มเหนี่ยว ตรงๆ
หยุดได้ใกล้ฝั่งพอแล้ว
ทีนี้ผูกเรือไว้
จอห์น มัดปลายเชือกด้วย
จอห์น
- คุณขึ้นไปทำไมบนโน้น - ขึ้นมาดูชัยภูมิ
ไงพวก หน้าบ้องแบ๊วดีแฮะ
แกหิวรึเปล่า
เอ้ากินมั้ย ขนมปังกรอบ
อาหารไงล่ะ ก็... จัดเป็นของกิน
แกชอบใช่มั้ยล่ะ
ลองกินซัก 4 เดือน แกจะรู้สึก
แกมีเพื่อนอยู่ทางโน้นรึ
อะไรเนี่ย ระวังหน่อย
- ไปให้พ้น - จอห์น คุณควรรีบลงมา
- ท่านผู้ว่าฯ จะขึ้นบกแล้ว - ก็ได้ๆ ฉันจะไปแล้ว
เป็นเรือแคนูใหญ่ ประดับเมฆขาว
มีขนรุงรังเต็มหน้าด้วย
พี่น้องทั้งหลาย เราต้องรู้เรื่อง ผู้มาเยือนให้มากขึ้น
คีกาทา ท่านมองเห็นอะไร
คนพวกนี้ มิได้เป็นคนเหมือนเรา
เป็นสัตว์ร้ายอยู่ในอาภรณ์ ที่เรืองรองดุจแสงตะวัน
มีอาวุธที่พ่นเปลวไฟ เสียงดุจฟ้าฟาด
มันพล่านไปทั่วแผ่นดิน ดั่งหมาป่ากระหายหิว
บริโภคทุกสิ่งที่ขวางหน้า
ท่านโพว์ฮาทัน ข้าจะนำนักรบ ล่องลำน้ำไปโจมตี
เราจะขยี้ผู้บุกรุก เหมือนขยี้เผ่าเมสซาวูเม็ด
โคโคอัม ศึกครั้งนั้น เรารู้จุดอ่อนของข้าศึก
แต่อาคันตุกะผิวเผือก เราไม่รู้จัก
นำคนล่องเรือ ไปสอดแนมมัน
หวังว่าพวกมัน ไม่เจตนาจะอยู่นาน
ข้าขอประกาศให้แผ่นดินนี้ และทรัพยากรทั้งมวล
เป็นของพระเจ้าเจมส์ที่ 1
และขอตั้งชื่ออาณานิคมนี้ว่า "เจมส์ทาวน์"
บราโว่ ปราศรัยได้ไพเราะมากครับ
เร็วสิ เพอร์ซีวัล
ต้องสะอาดเนี้ยบ เพื่อเดินทัวร์โลกใหม่
กัปตันสมิธ ดูเหมือนฉันเลือก ชัยภูมิได้เหมาะเหม็ง
ไม่มีวี่แววคนป่า
การที่เรามองไม่เห็น ใช่ว่าจะไม่มีนะครับ
ถ้างั้น นายน่าจะออกไปสำรวจ และหาที่อยู่พวกมัน
ถ้ามีอินเดียนแดงในป่า ผมต้องพบตัวแน่
เอาล่ะ สุภาพบุรุษลุยงานต่อ
พวกแก ขนสัมภาระลงมา พวกแกสร้างป้อมค่าย
ส่วนแกที่เหลือ ไปเอาจอบพลั่วมา
- ถึงเวลาลงมือขุดแล้ว - ขุดดินเรอะ
อ๋อ แน่นอน แกว่าพวกสเปนพบอะไร
ตอนมาเหยียบโลกใหม่
ทองคำ กองเป็นภูเขาเลากา
เป็นเวลาหลายปี ที่พวกมันย่ำยีโลกแห่งใหม่
เขมือบทรัพยากรล้ำค่า
แต่บัดนี้
ถึงตาเราแล้ว
ทองคำที่คอร์เทซ เพชรพลอยที่พิซาโร่
จะกลับเป็นของเล่นเด็ก ภายในวันพรุ่งนี้
ทองคำที่เราเจอะ จะข่มทองทั้งปวง
พวกเราจะรวมแรงกาย
จะขุดเวอร์จิเนียกัน
เชื่อเถอะ
ค้นทุกๆ แห่งให้พบ
รีบเถอะ
ค้นไปจนกว่าจะพบ
รีบหน่อย
นั่นแหละ
โกยด้วยจอบและเสียม
ไม่นานก็คงมองเห็นแล้ว งามที่เรืองรองเหมือนดังใจ
ใช่... ทอง
และมันเป็นของ... เรา
ขุดค้น ขุดค้น ขุดไปให้พบทอง
อืมม์... น่ารักจัง
ร่ำรวยคราวนี้
มากมายเยอะจัง
ทองที่เราค้นทั้งหมดนี้
ที่บ้านเก่าเก่าคงจะตกใจ
และคิดว่าต้องทึ่งเมื่อเห็นทอง
สาวสวยคงตาตื่น โจษกันยกใหญ่
ฉันคงได้ตำแหน่งใหญ่โต
ใช่ จอมพล
ค้นเถอะ ค้นเข้าไปสิ
นั่นไงทอง ค้นเถิด
เหลืออีก ค้นสิ เราจะอยู่อย่างดี
เพราะองค์ราชา ท่านคงเชิดชูให้ยิ่งใหญ่
เพราะทองที่เราขุด
นี่ไง
ขุดค้น ขุดค้น ขุดไปให้พบทอง
ในชีวิตฉันเพียงต้องการ เจอดินแดนแบบนี้
บ้านป่าที่แสนท้าทาย ด้วยสิ่งที่ฉันคาดไม่ถึง
ต่อให้แสนร้ายสักเพียงไร ก็ต้องการที่จะเจอะเจอ
อยากจะปราบพยศมัน ให้หมอบลงกับเท้า
- นี่ล่ะคือผู้เกริกไกร - ขุดและค้นไป
อย่าท้อใจ
ค้นหา ค้นๆ
ขุดให้เจอ แหล่งที่อุดม
ไปด้วยทองที่งดงาม
ค้นให้พบทอง นี่คือของเรา
ขุดเข้าไป ฉันอยากช่วย
แต่หลังฉัน ไม่ดีสักเท่าไหร่
- เราเข้ามาจับจอง - งดงามอย่าบอกใคร
- ด้วยใจที่กล้าแกร่ง - คงรวยกันเป็นแสน
ความหวังเพียงไม่ไกล
ขุดกัน
ขุดไปให้พบทอง ทองคำ
ไม่ เดี๋ยวสิ
ขอร้อง
อย่าเพิ่งไป
ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ทำร้ายเธอ
มาสิ ให้ฉันช่วยฉุดเธอขึ้นมา
มาทาเคว น้าทตูร่าห์
เธอคงไม่เข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย
อย่ากลัวไปเลย
ฟังเสียงภายในใจ
จะเข้าใจแก่นแท้
ความเป็นจริงที่รออยู่
ใช้จิตใจ จะมองได้เห็น
เธอเป็นใครเหรอ
ฟังเสียงด้วยดวงใจ
จะเข้าใจแก่นแท้
โพคาฮอนทัส
หา เธอว่าไงนะ
นามข้า คือโพคาฮอนทัส
ฉันจอห์น สมิธ
นั่นแหละ ออกแรงขุดเข้าไป
ทองต้องอยู่ไหนซักแห่ง
- มันมีอีก 30 คนที่สันเขา - งั้นก็ร้อยกว่าคนสิ
- พบอะไรรึยัง - มีแต่โคลนกับกรวดครับ
เราจะขุดแบบนี้ ไปอีกกี่ชาติครับ
นั่นสิ ยิ่งกว่าทาสอีก หลังขดหลังแข็งทั้งวันทั้งคืน
เพื่อชาติและเหนือหัว ฉันรู้
ฉันก็เหนื่อยเหมือนพวกแก วิกกินส์
วิกกินส์
- มาแล้วครับ - เอาไปทิ้งซะ
ใครเป็นหมาที่แสนดี
ใครเป็นหมาที่ว่าง่าย
ไปคาบมาไอ้หนู
นั่นคนป่าซุ่มโจมตี ติดอาวุธเร็ว
เหย๋อ คนป่า
ติดอาวุธ
เข้าที่กำบัง
ยิงมัน
ยิงพวกมัน เจ้าบื้อเอ๊ย
เจ้าบ้าสมิธอยู่ไหน ยามชาติต้องการ
นามอนทัด
ล่าถอยกลับหมู่บ้าน
เงียบซะ หุบปากเจ้าพวกโง่ มันย้อนกลับมาแน่
ทุกคนถอยกลับค่าย
ขนปืนใหญ่มาตั้งบนบก แล้วสร้างป้อมค่ายให้เสร็จ
ครับ ท่านผู้ว่าฯ
ส่วนแก หัดยิงปืนให้เอาอ่าวหน่อย
แกเป็นลูกผู้ชายไม่ได้ ถ้ายิงปืนไม่เป็น
สัตว์ร้ายพวกนี้บุกรุกหาดเรา ซ้ำยังทำร้ายคน
บาดแผลเช่นนี้ ข้าไม่เคยพบ
เราจะสู้กับศัตรูร้าย แต่เราเผ่าเดียวคงหมดสิทธิ์
โคโคอัม ส่งข่าวไปทุกหมู่บ้าน ที่เป็นพันธมิตรเรา
เราจะระดมพี่น้องมาช่วยรบ
คนขาวพวกนี้อันตรายนัก
ห้ามผู้ใด เข้าใกล้พวกมัน
นี่เรียกว่าหมวกเหล็ก
หมวกเหล็กเหรอ
แล้วนี่ ลำน้ำนี้ชื่ออะไร
ควีโยโคฮันนุค
ชื่อที่นี่แปลกหูดีแฮะ
ชิกาโฮมินี่ ควีโย ควีโยโคฮันนุด
โพคาฮอนทัส
ชื่อเจ้าก็ฟังดูแปลกๆ หูเช่นกัน
จอห์น สมิธ
นายตะกละนี่เป็นเพื่อนเธอรึ
- มี้คโก้ - ซำบายดีเรอะ มี้คโก้
ไม่ต้องกลัว แค่จับมือเท่านั้น
มานี่ จะสาธิตให้ดู
ไม่ทำอะไรข้านะ
ไม่หรอก ยื่นมือให้ฉันก่อนสิ
เป็นวิธีทักทายของเรา
คำทักทายที่เราชื่นชม วิงกา โป
วิงกา โป
และสำหรับการอำลา อันนาห์
ฉันชอบสวัสดีมากกว่า
ฉันจำแกได้พวก
- ฟลิตไม่ชอบคนแปลกหน้า - ฉันไม่แปลกหน้าแล้วนี่
เจ้าตัวจี๊ดนี่หัวแข็งแฮะ
หัวรั้นมากเลยล่ะ
- มี้คโก้ กลับมานี่ - ไม่ต้องห่วง มันกินไม่ได้หรอก
- ทำอะไรงั้น เอามานี่ - มี้คโก้ เอาคืนมานะ
ไม่เป็นไร ยกให้มันละกัน
ถือว่าเป็นของขวัญ
นั่นอะไร
- เข็มทิศของฉัน - เข็มทิศรึ
มีเอาไว้บอกทิศ เวลาหลงทาง
แต่ไม่เป็นไร ฉันจะหาอันใหม่ที่ลอนดอน
ลอนดอน หมู่บ้านเจ้ารึ
- ใช่ หมู่บ้านใหญ่โตมาก - มันเป็นไง
ก็มีถนนหลายสาย รถม้าขวักไขว่
มีสะพานข้ามแม่น้ำ มีตึกรามสูงพอๆ กับต้นไม้
- อยากเห็นที่โน่นจัง - เห็นแน่
- ได้ไง - เราจะมาสร้างที่นี่
เราจะสอนพวกเธอ ให้ใช้แผ่นดินอย่างคุ้มค่า
- ตักตวงให้มากที่สุด - ตักตวงมากที่สุดรึ
เราจะตัดถนน สร้างบ้านที่น่าอยู่
บ้านเราน่าอยู่อยู่แล้ว
เธอคิดเช่นนั้น เพราะไม่เคยเห็นสิ่งที่ดีกว่า
เดี๋ยวสิ อย่าเพิ่งงอนป่อง
รอเดี๋ยว
เดี๋ยวก่อน เราสอนพวกเธอได้มากมาย
เราพัฒนาชีวิตคนป่าทั่วโลกมาแล้ว
คนป่ารึ
ฉันไม่ได้ว่าเธอเป็นคนป่า
- ว่าเผ่าข้างั้นสิ - เปล่า
ฟังนะ ฉันไม่ได้หมายความเช่นนั้น ขอให้ฉันอธิบาย
- ปล่อยนะ - ไม่ ฉันจะไม่ยอมให้เธอไป
ฟังก่อน อย่างอนนักสิ
คนป่าเป็นแค่คำพูดเท่านั้น คงรู้นะ
เป็นวลีสำหรับ... กลุ่มชนที่ยังไม่เจริญ
แบบข้ารึ
ก็คำว่ายังไม่เจริญ มันหมายถึงว่าแบบว่า...
เจ้าหมายถึงคนที่ไม่เหมือนเจ้ารึ
จิตใจคงจะคิดข้าเป็นคนป่า
คงผ่านมามากมาย และหลายถิ่น
ทุกแดนดินใหญ่ไพศาล
แต่แล้ว ไม่วายแปลกใจ
หากข้านี้เป็นคนป่าไง
มีอีกเท่าไหร่ท่านนั้นไม่รู้มากมาย
รู้ไม่จริง
จับจองทุกหน ไม่ว่าแห่งใด ท่านย่างเหยียบ
แผ่นดินนี้นั้น มันง่ายดายจะไขว่คว้า
แต่หินทุกๆ กอง และพฤกษากับผองสัตว์
มีทั้งนามและมีชีวิต แทบทุกสิ่ง
หากเป็นมนุษย์ ที่สมดังเหมือนท่านตั้งจิต
ต้องมีความคิด ในแนวเดียวกันที่รู้
วันไหนท่านพร้อม จะเดินตามในรอยเท้าใหม่
จะพบพานกับสิ่งงดงาม ไม่อาจเคยเจอ
จากเสียงร้องระงมดังก้อง ถึงจันทร์ที่ส่องบนโน้น
จนแม้เสือน้อย ทำไมจึงได้ฉีกยิ้ม
แต่ท่านร้อง พร้อมเสียงกังวาน จากหุบเขายิ่งใหญ่
และแต่งเติมสีสัน ในสายลมได้หมดมั้ย
โปรดแต่งเติม สีสันอันงดงามแห่งสายลม
ปล่อยใจหลงใหล ไปตามความงามทิวสนเถิด
กับชิมลิ้มรสผลเบอร์รี่หวานฉ่ำนี้
ความสมบูรณ์ เราจะพบมัน ณ ทุกหนแห่ง
และครั้งนึง ไม่เคยมองเห็นว่าสำคัญ
เปรียบพายุฝนและสายชล เป็นดุจญาติสนิท
หมู่มวลมิตรนั้น คือวิหคและสัตว์น้ำ
ความสัมพันธ์อันประทับจิต สร้างสิ่งแสนสุข
จะหมุนเวียนผ่าน จะหมุนไปไร้สุดปลายทาง
หากแม้โค่นต้นไม้ลงก่อน
อาจจะไม่รู้เลยว่า มันสูงเพียงใด
และคงไร้เสียงครวญคราง ถึงจันทร์ที่สาดส่องบนโน้น
ถึงสีผิวของคนเรา จะเป็นอย่างไร
โปรดจงร้อง พร้อมเสียงกังวาน จากหุบเขายิ่งใหญ่
และแต่งเติมสีสัน ในสายลมให้สด ใส
สุดดินแดน แม้นแสนจะไกล
อาจได้ครองไว้หมด เพียงแม้
จิตใจนั้น
งดงามดั่งสายลม
เพียง... อย่าง...
เดียว
มีอะไรรึ
เสียงกลอง แจ้งเหตุร้าย
ข้าไม่ควรรั้งอยู่นี่
- ฉันอยากพบเธออีก - คงไม่ได้
- ได้โปรด - ข้าเสียใจ
ข้าต้องไปแล้ว
เอาล่ะ เสาต้นนี้ผูกติดลูกรอกแล้ว
พร้อมนะ ดึง
ระวังดินลื่น
แข็งใจนิด แค่ซุงต้นเท่าไม้จิ้มฟันเอง
- ดึงเข้า - ต้องอย่างนั้น
คงต้านพวกคนป่าได้จริงมั้ย จอห์น
- เป็นอะไรไปจอห์น - อะไร
- 2-3 วันมานี้ดูคุณขรึมๆ นะ - ไม่หรอก เขาคงฉุนที่พลาดความมันส์
หายห่วงไปเลยจอห์น คุณได้ซดกะอินเดียนแดงแน่
ใช่ เราจะไล่จวกมันเหมือนคราวก่อน
แม้นพบอินเดียน จะฆ่ามัน
ร้อยคนก็เข้ามาสิ
พอทีเจ้าหมาหอน รีบทำงานต่อ
แล้วกันเบน แค่ซู่ซ่านิดเดียวเอง
แน่นอนเรากำลังสนุกมาก
ดูซินี่ ไม่พบทอง ไม่มีอาหาร
ขณะที่แรทคลิฟ นอนไขว่ห้างในเต็นท์ทั้งวัน
สุขยังกะหอยในกระดอง
ฉันจบเห่แน่
ป่านนี้ฉันน่าจะรวยเละเทะแล้ว แต่ยังไม่พบทอง ซักหยิบมือเดียว
คิดสิ ต้องใช้สมอง ทองต้องอยู่ที่ไหนซักแห่งสิ
แต่มันอยู่ที่ไหนล่ะ
ฉันจะกลับไปมือเปล่าไม่ได้ ไม่งั้นหน้าแตกยับเยินแน่
ทำไมฉันถึงหามันไม่พบ ฉันมองข้ามจุดไหนไป
ผม...ผมเอาธนูมาดัดเอง
เลิกเล่นโง่ๆ ที
แน่นอน พวกอินเดียน
วิกกินส์ แกคิดว่าพวกมันโจมตีเราทำไม
เพราะเราบุกรุกแผ่นดิน ตัดต้นไม้ขุดดินมัน
เพราะทองคำตะหาก มันมีทองคำ และไม่ต้องการให้เรามาช่วงชิงไป
งั้นฉันจะแย่งมันด้วยกำลัง ผู้ร้ายซะอย่าง
พวกแก กัปตันสมิธอยู่ไหน
- คือว่าเขา...ชะแว๊บไปแล้ว - ครับผม เสียงหอนท่านคงไล่เขากระเจิง
- งั้นก็ไปตามมา ให้ตายดิ้น - เกิดเราไปจ๊ะเอ๋ อินเดียนแดงล่ะครับ
แกมีปืนเอาไว้ทำไม
รีบติดอาวุธแล้วไปๆ ซะ
โพคาฮอนทัส
เจ้าควรเข้าหมู่บ้านได้แล้ว
ลูกไม่เป็นไร
เราเก็บพืชผักไว้ รับรองนักรบ
อย่าไปไกล
- นี่ไม่ใช่เวลาไปวิ่งเล่น - ค่ะท่านพ่อ
ยามพ่อเห็นเจ้าสวมสร้อยนั่น เจ้าสวยเหมือนแม่ไม่มีผิด
ลูกคิดถึงแม่
แม่เจ้ายังอยู่กับเรา
ยามสายลมพัดผ่านยอดไม้ พ่อรู้สึก ใกล้ชิดนาง
เผ่าเรานับถือแม่เจ้า ในปัญญาและความเข้มแข็ง
ซักวันเขาจะนับถือเจ้าเช่นกัน
คงเป็นเกียรติแก่ลูกแน่
เจ้าไม่ควรอยู่นี่ตามลำพัง
- พ่อจะส่งโคโคอัมมา - มันยังไงกันแน่
- อะไรรึ - เจ้าปิดบังบางสิ่ง
เปล่าเลย
โพคาฮอนทัส เจ้าบอกข้าได้
ข้าสัญญาว่าจะไม่บอกใคร โพคาฮอนทัส ดูโน่น
- นั่นพวกคนขาว ข้าจะไปเรียก... - เจ้ามานี่ทำไม
ฉันต้องการพบเธออีก
- โพคาฮอนทัส - ขอร้อง อย่าพูดอะไรนะ
เร็วเข้า มาทางนี้
- แต่... - นาโคมา
- โพคาฮอนทัสไปไหน - ข้าไม่เห็นนางเลย
โพคาฮอนทัสไปเที่ยวเล่นไม่ได้ ข้างนอกมันอันตรายมาก
บอกนางด้วย นางยอมฟังเจ้าพูด
คงยอมมั้ง
ที่นี่งดงามเหลือเชื่อ
แต่เรากลับถ่อมาถึงนี่ เพียงเพื่อขุดทอง
- ทองรึ - มี้คโก้
- ทองคืออะไร - แบบว่ามัน... สีเหลืองๆ
ได้มาจากพื้นดิน มีค่ามาก
นี่ไงเรามีเหลือเฟือ
ทองไง
ไม่ใช่ ทองคำคือ...อย่างนี้ไง
ที่นี่ไม่มีแบบนั้น
- ไม่มีทองรึ - ไม่เคยเห็นนะ
มาเสียเที่ยวแท้ๆ
พวกลูกเรือ ใบ้รับประทานแน่
- จะกลับไปมั้ย - บางคนอาจจะไป
เจ้าจะกลับด้วยมั้ย
ฉันไม่มีบ้านช่องจะกลับกับเขา
ฉันไม่เคยปักหลักอยู่ที่ไหนนาน
เจ้าอยู่นี่ได้
นั่นอะไรน่ะ
- เห็นอะไรเหรอ - เปล่านะ ฉันเพียงแต่...
ฉันไม่เห็นอะไร รึว่าเห็น
ดูอีกทีซิ
ความเป็นจริงที่รออยู่
ใช้จิต ใจ จะมองได้เห็น
สวัสดีจอห์น สมิธ
โพคาฮอนทัส ต้นไม้พูดกับฉันแน่ะ
พูดตอบท่านซิ
ไม่ต้องกลัว พ่อหนุ่ม
ข้าพูดเก่ง แต่ไม่กัดใคร
- พูดหน่อยซิ - ให้พูดกับต้นไม้เนี่ยนะ
อะไรก็ได้
- แล้ว... - ใกล้อีกนิดซิ จอห์น สมิธ
เขามีจิตใจดี แถมรูปงามด้วย
- ฉันชอบท่านจัง - ข้ารู้อยู่แล้ว
สมิธ ไปหลบอยู่ไหน
- ให้เขาพบเราไม่ได้ - เร็ว มาหลบทางนี้
ที่นี่วังเวงน่าดูแฮะ คนป่าอาจซุ่มอยู่ได้ทุกแห่ง
ถ้านายจ๊ะเอ๋มันเข้า ไม่ต้องถาม เป่าโป้งเลย
- เดินดูหน่อย เจ้าโง่ - ฉันเปล่านะ ต้นไม้ต่างหาก
อ๋อใช่ ต้นไม้เผอิญ ยกรากมันขึ้นมาและ...
รีบไปดีกว่า
- เผ่นเร็ว - แล้วสมิธล่ะ
เขาโตแล้ว คงดูแลตัวเองได้
ดีใจที่ท่านเป็นฝ่ายเรา
แค่ยืดเส้นยืดสายกิ่งแก่ๆ
ฉันควรรีบกลับ ก่อนที่ทั้งค่ายจะตามหา
- เมื่อไหร่จะได้พบกันอีก - อาจเป็นคืนนี้ ที่นี่
ข้าไม่เคยเฮ้วแบบนี้ มา 200 ปีแล้ว
หลานทำอะไรไป หลานไม่ควรจะพบเขาอีก
ทั้งที่หลานอยากจะพบเขา
ใครไม่อยากพบ ย่ายังอยากพบเขาเลย
บางสิ่งในใจ บอกว่าหลานทำถูก
มันอาจตรงตามฝันเจ้า
ฝันของหลาน ท่านคิดว่า เขาเป็นคนที่ลูกศรหมุนชี้ไปหารึ
สหายนักรบมาแล้ว
โพคาฮอนทัส เจ้าเสียสติรึ ไปคบพวกมันทำไม
- อยู่นี่เอง - โคโคอัม
ดูสิ เรามีกำลังพล พอบดขยี้ผีขาวแล้ว
บัดนี้พี่น้องร่วมเผ่า มาผนึกกำลัง เราจะมอบความปราชัยแก่ศัตรู
ท่านพ่อ ลูกมีเรื่องปรึกษาด้วย
ไม่ใช่ตอนนี้ ธิดาข้า ผู้อาวุโสรอประชุม
เราไม่ต้องรบกับพวกเขา ยังมีหนทางที่ดีกว่า
บางครั้ง หนทางก็ถูกเลือกให้เราแล้ว
แต่เราควรพยายามเจรจากับเขา
พวกมันไม่ต้องการเจรจา
แต่ถ้าหนึ่งในนั้น อยากเจรจา ท่านพ่อจะยอมฟังเขารึเปล่า
- โพคาฮอนทัส - ลูกอยากรู้
แน่นอน พ่อยอมฟัง แต่มันไม่ง่ายเช่นนั้น
ไม่มีอะไรราบรื่นอีกแล้ว
เย็นไว้โธมัส นี่ฉันเอง
- จอห์น ผมหวิดฆ่าคุณแล้ว - เล็งปืนงั้น คงฆ่าไม่ได้
2 ตามองตรงเวลายิง จะเห็นชัดเป็น 2 เท่า
- สมิธ คุณมาก็ดีแล้ว - เราตามหาซะทั่วเลย
สมิธ หายไปไหนมา
ผมออกไปสำรวจพื้นที่มาครับ
ดีมาก งั้นนายคงรู้ที่อยู่อินเดียน
เราต้องการข่าวกรอง เพื่อการศึก
- การศึกอะไร - เราจะบดขยี้คนป่าพวกนี้
- คราวเดียวรวดเลย - ไม่ ท่านทำงั้นไม่ได้
- อ๋อเหรอ ทำไมล่ะ - ฟังก่อน เราไม่จำเป็นต้องรบกัน
- จอห์น คุณเพี้ยนไปแล้วรึ - ฉันพบพวกเขาคนนึง
- ว่าไงนะ - คนเถื่อนน่ะรึ
พวกเขาไม่ได้ป่าเถื่อน เขาช่วยเราได้
เขารู้ภูมิประเทศ เขารู้จักร่องน้ำในลำน้ำ
- แล้วดูนี่ มีอาหารด้วย - อะไรเหรอ
ดีกว่าขนมปังแข็งๆ กับข้าวโอ๊ตเปียก
ผมชอบข้าวโอ๊ตเปียก
มันไม่คิดจะเลี้ยงเรา เจ้าขี้แหย
พวกมันต้องการฆ่าเรา เชือดเราทุกคน
มันมีทองคำของเรา มันทำทุกอย่าง เพื่อรักษาไว้
- แต่ที่นี่ไม่มีทองคำ - ไม่มีทองคำรึ
เพื่อนอินเดียนตัวน้อย บอกเจ้างั้นสิ
ใช่
โกหก หลอกลวงทั้งเพ มันเป็นโจร เป็นนักฆ่า
สังคมที่เจริญแล้ว ต้องกำจัดมัน
แต่ที่นี่ เป็นแผ่นดินของพวกเขา
ของฉันต่างหาก ฉันตรากฎหมายที่นี่
และขอประกาศว่า ใครก็ตาม ที่เจออินเดียนแดง
แล้วไม่วิสามัญฆาตกรรม จะต้องโทษฐานขายชาติ
และถูกแขวนคอ
โพคาฮอนทัส
- นาโคม่า - อย่าออกไปเชียวนะ
ข้าโกหกแทนเจ้าครั้งนึงแล้ว อย่าให้ข้าพูดปดอีก
ข้าจำเป็นต้องไป
- เขาเป็นพวกมัน - เจ้าไม่รู้จักเขา
ถ้าเจ้าออกไป ก็เท่ากับหันหลังให้เผ่าของเรา
ข้าพยายามจะช่วยเผ่าของข้า
โพคาฮอนทัส ขอร้องล่ะ เจ้าเป็นเพื่อนรักของข้า
ข้าไม่อยากเห็นเจ้าเจ็บร้าว
- ไม่หรอก ข้ารู้ข้าทำอะไรอยู่ - โพคาฮอนทัส อย่าไป
แรทคลิฟบอกจะพาเราไปครองโลก แต่เปล่าเลย
แล้วถ้าสมิธพูดจริงล่ะ เกิดไม่มีทองจริงๆ
ไม่บอกก็รู้ โกหกนับแต่ออกจากลอนดอน
ฟังแกพูดซิ เจ้าพวกปัญญาอ่อน
คนป่านั่น ต้องไม่โจมตีเราเปล่าๆ
มันต้องซ่อนเร้นอะไรบางอย่าง
ถ้ามันมีทองคำ มันจะซ่อนไว้ไหนล่ะ
- ตามมันไป - ครับท่านผู้ว่าฯ
ฉันอยากรู้ว่า มันย่องออกไปไหน
- ครับท่าน - และถ้าแก ไปเจอกับพวกอินเดียน
เป่ามันซะ
เดี๋ยว โธมัส แกเป็นกะลาสีที่ซุ่มซ่าม
ไม่มีคุณสมบัติทหารเรือ
อย่าทำให้ฉันผิดหวังอีก
- โคโคอัม - มีอะไร
- คือโพคาฮอนทัส... - เกิดอะไรขึ้น นางเป็นอะไร
ข้าคิดว่า นางอาจเดือดร้อน
พสุธาครั่นครื้นหลานย่า เกิดอะไรขึ้น
นักรบมาชุมนุมกัน
- โพคาฮอนทัส - จอห์น
ฟังฉันให้ดี พวกฉันวางแผนโจมตีชนเผ่าเธอ
เธอต้องไปเตือนพวกเขา
อาจไม่สายเกินจะหย่าศึกนี้
เจ้ามากับข้า ไปเจรจากับท่านพ่อ
โพคาฮอนทัส การเจรจาไม่มีประโยชน์
ฉันหว่านล้อมพรรคพวกฉันแล้ว
แผ่นดินนี้ทำให้พวกเขาเสียขวัญ
สัตว์อะไรไม่รู้ พิลึกกึกกือ
เพอร์ซี่
- เย็นไว้เพอร์ซี่ มานี่ - มี้คโก้กลับมา
เห็นรึยังล่ะ 2 ฝ่ายอยากฟัดกัน ใครก็ห้ามไม่ได้
- หยุดนะ ทั้งคู่แหละ - ไม่เอาน่า เขาเป็นมิตร
เจ้าหมาเกเร นั่งลง
- เจ้าทำอะไร มี้คโก้ - เพอร์ซี่ มานี่
- ทำอะไร หยุดนะ - พอที หยุดได้แล้ว
เลิกบ้าซะที เจ้าหมาแดดเดียว
เอาล่ะ ข้าจะให้เจ้าดูอะไรอย่าง จงดู
- วงคลื่นเหรอ - มันเกี่ยวยังไง
แรกเริ่มเกิดวงเล็กๆ จากนั้น ก็แผ่กว้างไปทุกขณะ
จำต้องมีใครบางคน เริ่มผูกมิตร
พวกเขาไม่ยอมฟังเราแน่
พ่อหนุ่มเอ๊ย บางครั้งหนทางที่ถูกต้อง ใช่ว่ามันจะราบรื่นนัก
เจ้าไม่เข้าใจอีกรึ
เพียงยุติศึกได้เท่านั้น เจ้าก็จะได้อยู่ร่วมกัน
ตกลง เราไปคุยกับพ่อเธอกัน
โคโคอัม ไม่
โคโคอัม
อย่าทำร้ายเขา
โคโคอัม หยุดนะ
สองตามองตรง
- โธมัส - เขา...
เจ้าฆ่าเขา
- ผมนึกว่า... - ออกไป
โพคาฮอนทัสอย่า เขาเพียงคิดจะ...
มันฆ่าเขา
โธมัส รีบไปจากที่นี่ รีบหนีไปสิ
เป็นฝีมือใคร
โพคาฮอนทัสออกไปเที่ยวป่า
โคโคอัมไปตามหานาง แล้วเจ้าคนขาวนี่ทำร้ายเขา
อาวุธของเจ้าร้ายกาจ และความแค้นของเรา ร้ายยิ่งกว่า
- เมื่อตะวันขึ้น มันจะเป็นคนแรกที่ต้องตาย - แต่ท่านพ่อ
ข้าสั่งให้เจ้า อยู่แต่ในหมู่บ้าน
เจ้าขัดคำสั่งข้า
- เจ้าทำให้พ่อของเจ้าอับอาย - ลูกเพียงต้องการช่วยเท่านั้นเอง
เพราะความโง่เขลาของเจ้า โคโคอัมถึงได้ตาย
เอาตัวมันไป
โคโคอัมมาเพื่อจะปกป้องข้า
โพคาฮอนทัส ข้าให้โคโคอัมตามเจ้าไปเอง
ข้าเป็นห่วงเจ้ามาก
ข้านึกว่าข้าทำถูกแล้ว
เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะข้า
ข้าคงไม่ได้พบ จอห์น สมิธอีกแล้ว
มากับข้า
โพคาฮอนทัสอยากเห็นหน้า คนที่ฆ่าโคโคอัม
เร็วๆ หน่อยล่ะ
โพคาฮอนทัส
- ข้าเสียใจจริงๆ - เสียใจอะไร เรื่องนี้รึ
ฉันเคยเจอ เรื่องหวาดเสียวยิ่งกว่านี้
ตอนนี้ยังนึกไม่ออก แต่ว่า...
จะดีกว่านี้ หากเราไม่พบกัน
- คงจะไม่เกิดเรื่องขึ้น - โพคาฮอนทัส มองฉันนี่
ฉันขอยอมตายพรุ่งนี้ ดีกว่าอยู่อีกร้อยปี โดยไม่พบเธอ
- โพคาฮอนทัส - ข้าอยากให้ท่านอยู่ด้วย
ไม่ต้องกลัวหรอก
ไม่ว่าฉันจะเป็นอะไร ฉันจะวนเวียนใกล้ตัวเธอ ชั่วนิรันดร์
ช่วยด้วย ใครก็ได้เร็ว
- ช่วยด้วย - ใจเย็นไอ้น้อง มีเรื่องอะไร
มันจับสมิธไป
- ใครจับ - พวกคนป่า
มันจับเขาได้ ลากตัวเขาไป
- ไปทางไหน - ขึ้นเหนือ
- มันมีกี่คน - ไม่แน่ใจอย่างน้อยเป็นโหล
คนเถื่อน
เช้งกระเด๊ะวิกกินส์ ฉันเตรียมแผนเอง คงไม่เนี้ยบแบบนี้
ทองคำต้องตกเป็นของฉันแน่
เราต้องไปช่วยเขา เป็นเขาก็คงช่วยเรา
โธมัสพูดถูก เราต้องทำอะไรซักอย่าง
เราต้องทำแน่ ฉันบอกแล้วว่า พวกคนเถื่อนเชื่อใจไม่ได้
สมิธพยายามผูกมิตรกับมัน แล้วดูซิ มันทำเขายังไง
บัดนี้ถึงเวลาไปช่วยเพื่อน ผู้มากน้ำใจของเราแล้ว
เมื่อรุ่งสาง เราจะเข้าตี
จะไปหวังอะไร ไอ้พวกที่เป็นคนโสมม
ไอ้คนที่น่ารังเกียจ ไอ้พวกชั้นต่ำ
ไอ้คนผิวแดงอย่างนี้ล่ะ
ที่ควรฆ่ามันให้ตายล่ะ
ขจัดไอ้คนโสมมชั่วช้า
พวกป่าเถื่อน พวกป่าเถื่อน
- พวกมันคงไม่ใช่คน - พวกป่าเถื่อนๆ
ไล่มันให้ออกไป
ไม่มีอะไรเหมือนเรา
ก็แปลว่ามันไม่ใช่คน
ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว
พวกป่าเถื่อนๆ
พวกเลวทราม ไอ้ตัวซวย
ศึกที่เราทุกคนเฝ้ารอ
นี่ใช่มั้ยพวกเรา
ปีศาจที่เราทุกคนเกลียด
พวกเลวทรามนี้ มันมีแต่เพียงความชั่ว
หากแหวะดูเนื้อข้างใน
ไม่เห็นจะมีอะไร
ถูกเสียบก็คงไม่มีเลือด ไหล
พวกป่าเถื่อน พวกป่าเถื่อน
พวกมันคงไม่ใช่คน
พวกป่าเถื่อนๆ
พวกที่แสนเลือดเย็น
ไม่เห็นอะไรที่ดี
ช่างดูไม่น่าไว้ใจเลย
ศึกคราวนี้ ไม่มีหลีกพ้น
พวกป่าเถื่อนๆ
ไม่มีทางต้องพูดกัน
ศึกที่เราทุกคนเฝ้ารอ
พวกป่าเถื่อน พวกป่าเถื่อน
ฆ่ามันเลย ไม่ต้องยั้ง
พวกป่าเถื่อนๆ
ไม่ต้องไปเห็นใจมัน
พวกป่าเถื่อนๆ
พวกมันคงไม่ใช่คน
ศึกที่เราทุกคน
เฝ้ารอ
พวกนั้นจะประหารเขารุ่งเช้า ท่านย่าต้นหลิว
เจ้าต้องขัดขวางพวกเขา
- หลานจนปัญญา - หลานรัก อย่าลืมความฝันเจ้า
หลานคิดผิด ท่านย่าต้นหลิว หลานเลือกเดินทางผิด
หลานเหมือนคนหลงทาง
เข็มทิศนี่
ลูกศรหมุนวน
มันคือลูกศรในฝันของเจ้า
หลานเลือกทางถูก มันชี้ไปทางเขาจริงๆ
- ตะวันขึ้นแล้ว - ยังไม่สายเกินไป หลานรัก
จงให้จิตวิญญาณแห่งธรณี นำทางเจ้า
เจ้ารู้วิถีลิขิตแล้วหลานรัก บัดนี้จงเดินตามทางไป
ในวันนี้นี่เอง
พวกเราไป
อาจไม่นานสักเท่าไหร่
นำตัวนักโทษมา
จะได้เห็นว่า มันต้องตาย
จะทำยังไงก็ยังไม่รู้
รู้แค่เพียงแต่ฉันต้องทำ
ต้องชดใช้ให้เรา
อยากจะไปให้เร็วดั่งใจ
ไม่ต้องเตือนให้รู้ตัว
ขอให้ใจเข้มแข็งอดทน
จะเอาเลือดพวกมัน ออกทาผืนดิน
หมู่เทวาแห่งดินและฟ้า
โปรดบันดาล ให้มันหยุดยั้ง
พวกป่าเถื่อน พวกป่าเถื่อน
- ฆ่ามัน - พวกป่าเถื่อน พวกป่าเถื่อน
จะมัวรีรอทำไม
ขจัดเผ่าพันธุ์โสมม จนกว่าไม่เหลือใคร
ฟังเสียงกลอง ที่แสนแดกดัน
ศึกคราวนี้ ไม่มีหลีกพ้น
ศึกที่เราไม่มีทาง...
- หยุดยั้ง - ไม่
ถ้าท่านพ่อจะฆ่าเขา ก็ต้องฆ่าลูกด้วย
ลูกพ่อ เจ้าถอยออกไป
ลูกไม่ถอย ลูกรักเขาท่านพ่อ
มองรอบตัวพ่อสิ
วิถีแห่งความเกลียดชัง ทำให้เรามาถึงจุดนี้
นี่คือวิถีทางที่ลูกเลือก ท่านพ่อ
ท่านล่ะ จะเลือกทางไหน
บุตรสาวข้าพูดจาด้วยปัญญา เกินอายุของนาง
เราต่างมา ด้วยความเกลียดชังในหัวใจ
แต่นางมาด้วยความกล้า และความเข้าใจ
นับแต่วันนี้ไป หากจะมีการฆ่าฟันกัน
ข้าจะไม่เป็นผู้เริ่มต้น
ปล่อยเขาซะ
ได้โอกาสเราแล้ว ยิงมัน
- ไม่ - ว่าไงนะ
- พวกนั้นปล่อยเขา - พวกนั้นไม่อยากรบ
เป็นลูกไม้ของมัน แกไม่รู้รึ ยิงมัน
ดี งั้นฉันจะเปิดศึกเอง
ไม่
จอห์น
ท่านยิงเขา
มันเข้ามาขวางทางปืนเอง มันดันโง่เอง
- สมิธพูดถูกมาตลอด - เราไม่ควรเชื่อท่านเลย
- จับตัวผู้ว่าฯ - อย่านะ
ปล่อยฉันนะ แกกล้าดียังไง
ตีตรวนเขาไว้
ฉันจะฟ้องพวกแก ให้ถูกแขวนคอ
อุดปากเอาไว้ด้วย
เขาจะรอดมั้ยโธมัส
ถึงอังกฤษเร็วเท่าไหร่ เขายิ่งปลอดภัย
หวังว่าสายลมจะช่วยเขา
- เรือพร้อมจะออกรึยัง - จวนจะพร้อมแล้ว
เหลือสินค้าอีกชิ้นเดียวเท่านั้น
โอหังกันนัก
แก้มัดฉันเดี๋ยวนี้ ฉันสั่งตัดหัวแกแน่
ไม่รู้เป็นเจ้านายตัวอย่างได้ไง
เรือจวนพร้อมแล้วครับ
เราควรรีบพาคุณลงเรือ ก่อนน้ำจะลง
เดี๋ยวอย่าเพิ่ง นางบอกว่าจะมาส่ง
ดูโน่นสิ
กลับบ้านเป็นทางเดียว ที่เขาจะรอด
หากอยู่ที่นี่ เขาไม่รอดแน่
สิ่งนี้
ได้จากเปลือกไม้ท่านย่า ต้นหลิว
ช่วยบรรเทาปวดได้
ปวดอะไรกัน ฉันเคยเจ็บปวดยิ่งกว่านี้
ตอนนี้ยังนึกไม่ออกแต่...
พวกเรายินดีต้อนรับเจ้าเสมอ
ขอบใจ น้องชายข้า
นึกว่าแกเหม็นหน้าฉันซะอีก
สร้อยคอท่านแม่ข้า
แล้วเจอกัน เพอร์ซี่
ไปกับฉันนะ
เจ้าต้องเลือกทางเดินของเจ้า
ที่นี่ต้องการข้า
ถ้างั้นฉันจะอยู่กับเธอ
ไม่ ท่านจำต้องกลับไป
- แต่ฉันไม่อาจจากเธอ - ท่านมิได้จากข้า
ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ข้าจะอยู่ใกล้ชิดตัวท่าน
ชั่วนิรันดร์
- โชคดีลูกพี่ - ขอพระเจ้าคุ้มครอง จอห์น
- ลูกเรือ พร้อมมั้ย - พร้อมครับ
กางใบใหญ่
ถอนสมอ
ปล่อยใบเรือ
[THAI]